FIGURES IN MOTION: AN IONIAN PERSPECTIVE ON THE SEVERE STYLE. (November 2019)

• Record Type: Journal Article
• Authors: Slawisch, Anja
• Is Part Of: Annual of the British School at Athens. Number 114(2019)
• Page Start: 145
• Page End: 165
• Publication Date: 2019-11
• Subjects: Greece -- Antiquities -- Periodicals; 949.5
• DOI: 10.1017/S0068245419000029
• Languages: English
• ISSNs: 0068-2454

Abstract

Abstract : A re-examination of three marble sculpture fragments from Miletos and their dating provides the catalyst for a revised approach to the source of the Severe Style both in chronological and geographical terms. A number of evidential threads are assembled to demonstrate the likelihood that the Severe Style has its origins in an earlier artistic milieu than usually assumed, i.e. before 494 bc, with Ionian workshops playing an equal if not leading role to Attic ones in its creation. It is argued that the Severe Style should not be considered an Athenian artistic response to the trauma of the Persian Wars, produced in a thunderbolt of inspiration around 480 bc . Instead the mechanisms of innovation for classical art should be sought elsewhere, with the shift from Archaic and Classical styles better conceived as a slower process with no epochal thresholds and the Severe Style's association with Athens a result of the city's subsequent successful cultural propaganda. Abstract : Μορφές σε Κίνηση: μια Ιωνική Προοπτική στον Αυστηρό Ρυθμό Η επανεξέταση τριών μαρμάρινων θραυσμάτων γλυπτών από τη Μίλητο και η χρονολόγηση τους δρουν καταλυτικά για την αναθεώρηση της πηγής του Αυστηρού Ρυθμού, τόσο χρονολογικά όσο και γεωγραφικά. Ένας αριθμός από αποδεικτικά στοιχεία συγκεντρώνονται για να υποδείξουν την πιθανότητα ότι ο Αυστηρός Ρυθμός έχει τις ρίζες του σε ένα πρωιμότερο καλλιτεχνικό περιβάλλον σε σχέση με ότι υποθέταμε συνήθως, δηλαδή πριν το 494, με τα Ιωνικά εργαστήρια να παίζουν έναν ίσο ρόλο στη δημιουργία του Ρυθμού, αν όχι πρωτεύοντα σε σχέση με τα Αττικά. Υποστηρίζεται ότι ο Αυστηρός Ρυθμός δεν θα πρέπει να θεωρείται Αθηναϊκή καλλιτεχνική απάντηση στο τραύμα των Περσικών Πολέμων, παραγόμενος σαν μια αστραπή έμπνευσης γύρω στο 480. Αντίθετα οι μηχανισμοί καινοτομίας για την κλασική τέχνη θα πρέπει να αναζητηθούν αλλού, και η μετάβαση από το Αρχαϊκό στο Κλασικό στυλ να κατανοείται καλύτερα ως μια αργή διαδικασία χωρίς χρονολογικά κατώτατα όρια καθώς και η σύνδεση του Αυστηρού Ρυθμού με την Αθήνα, ως ένα αποτέλεσμα της μεταγενέστερης επιτυχημένης πολιτισμικής προπαγάνδας της πόλης. Μετάφραση: Στέλιος Ιερεμίας.